Bronwasser.jpg

White Ribbon Alliantie 10 jaar!

White Ribbon actie bij BronwasserWoman op het Gelderlandplein in Amsterdam-Btv.

Zie Nieuws.

Waar mag de banner staan in de maand juni? Welke zaak of praktijk?

------

Het White Ribbon diner van 2018 in Lommerrijk te Rotterdam was een groot succes.

Ontvanger van de White Ribbon Award is: Professor Tarek Meguid, gynaecoloog

De zichtbaar verraste Tarek kreeg zijn award uit handen van Burgemeester Ahmed  Aboutaleb, lid van het Comité van  Aanbeveling van White Ribbon NL. Zie ook: Nieuws.

 

 

 
Staf en docenten van Mampong midwifery training school, Ghana

Ank de Jonge, verloskundige, onderzoeker en Vriend van White Ribbon reisde eind 2010 naar Ghana om daar les te geven aan verloskundigen in opleiding. Lees hier haar verslag!

 

Mampong midwifery training school

Net als vorig jaar ben ik twee weken in Mampong, Ghana, om les te geven aan de Mampong midwifery training school. Het hoofd van de opleiding, Mrs. Lydia Yamoah haalt me op uit Kumasi en na een uur rijden zijn we in Mampong, een stadje in de regio Ashanti.

 

Hoe word je verloskundige in Ghana?

Leerling verloskundigen in Mampong, Ghana

Ongeveer 120 studenten worden elk jaar toegelaten voor de verloskunde opleiding die 3 jaar duurt. Daarnaast doen 200 studenten per jaar de opleiding tot HAC, ‘health care assistant clinical’. Er zijn elk jaar heel veel aanmeldingen. In september/ oktober staan rijen mensen voor het kantoor van Lydia om een goed woordje te doen voor een familielid die graag de opleiding wil volgen.

De theorielessen zijn klassikaal. Vooral het schoolbord wordt gebruikt als hulpmiddel en sinds kort af en toe een laptop en baemer voor een powerpoint presentatie. In het computerlokaal staan 20 computers waar studenten om beurten gebruik van kunnen maken. Helaas doet het internet het al 4 maanden niet en reparatie laat nog op zich wachten omdat dat duur is.

 

Thuisbevalling

Sinds enkele jaren is zorg rond zwangerschap en bevalling gratis in Ghana. Vrouwen komen sindsdien massaal voor prenatale zorg, ook in de dorpen is de opkomst 94%. Veel minder vrouwen komen voor de bevalling naar een gezondheidscentrum of ziekenhuis. In steden bevalt 82% van vrouwen in een gezondheidszorginstelling, in de dorpen is dat 41%. De redenen zijn waarschijnlijk velerlei maar een van de redenen is dat vrouwen vinden dat het personeel in deze instellingen hen niet respectvol behandelt. Het doet mij denken aan mijn opleiding in Engeland waar oudere verloskundigen soms tijdens de bevalling riepen: “You did not complain when you made this baby, so don’t complain now”. Iets wat tegenwoordig gelukkig totaal onacceptabel is geworden in Westerse landen. In Mampong noem ik regelmatig in mijn lessen: “Being nice to women, saves babies’ lives!”.

Tot voor kort was het beleid erop gericht om vrouwen over te halen in een gezondheidszorginstelling te bevallen. Nu blijkt dat velen dat toch niet doen, wordt bekeken hoe de omstandigheden bij thuisbevallingen verbeterd kunnen worden. In Mampong is daarom een cursus gestart voor ziekenverzorgsters die na een verkorte opleiding kunnen assisteren bij thuisbevallingen in de dorpen. 

 

'Matriculation Ceremony'

'Matriculation ceremony'

In het Westen vieren we feest als we voor een opleiding geslaagd zijn. In Ghana is het ook groot feest als je tot een opleiding bent toegelaten. Elke opleiding organiseert een ‘matriculation ceremony’ voor nieuwe studenten. De noodzakelijke officiële toespraken door hooggeplaatste ambtenaren worden gelukkig afgewisseld met prachtige dans- en muziekuitvoeringen door studenten. Met de ceremonie profileert de opleiding zich in de regio. Allerlei belangrijke mensen worden uitgenodigd, niet alleen gezondheidszorgambtenaren maar ook dorpshoofden en zelfs het hoofd van politie. Ook vertegenwoordigers van verloskunde opleidingen uit andere regio’s worden uitgenodigd. Zelf moet ik mee naar een ’matriculation ceremony’ in Kokofu. Daarvoor krijg ik de outfit van de opleiding in Mampong aan want men moet wel kunnen zien dat ik bij Mampong hoor!

 

Waterbevalling

Dit jaar heb ik een aantal DVD’s meegebracht omdat Lydia me daarom had gevraagd. De DVD over borstvoeding brengt veel teweeg. Beter gesitueerde Ghanese vrouwen zien flesvoeding soms als iets moderns en bovendien zijn ze soms bang dat hun figuur minder mooi wordt door het geven van borstvoeding. De DVD laat duidelijk de voordelen van borstvoeding zien en hoeveel moeite vrouwen in het Westen soms moeten doen om borstvoeding te geven, ook als het moeilijk gaat. Een student komt na afloop naar me toe en zegt: "ik ben nu heel gemotiveerd om vrouwen in mijn dorp te vertellen over het belang van borstvoeding”.

Voor de aardigheid heb ik een DVD meegenomen over onder water bevallingen. Deze zorgt vooral voor veel hilariteit. Mannen die liefdevol hun vrouw masseren of zelfs met hun vrouw in bad gaan – in Ghana zou zoiets onmogelijk zijn volgens de studenten. Velen zijn erg onder de indruk van de sfeer rond zo’n onder water bevalling. Een student merkt op: ‘Dit gaan we in Ghana niet doen hoor! Dan wordt bevallen veel te leuk en krijgen vrouwen veel te veel kinderen!’. Waarop een discussie ontstaat over of je een bevalling te ‘prettig’ kunt maken voor vrouwen en of er geen betere vormen van anticonceptie zijn dan een vreselijke bevallingservaring.

 

Abortus

Tijdens mijn laatste les op vrijdag is iedereen moe. Na kort de theorie te hebben behandeld over miskraam en zwangerschapsafbreking, stel ik daarom voor om een debat te houden over de wenselijkheid van legale abortus. Dat maakt iedereen goed wakker! Er volgt een heftige discussie over de voor- en nadelen van legale abortus. De tegenstanders komen met religieuze argumenten. Anderen noemen dat vrouwen veel gevaar lopen als ze illegaal een abortus laten uitvoeren dus als ze het toch willen kun je beter zorgen dat het zorgvuldig gebeurt. Illegale abortus komt in Ghana veel voor en is de oorzaak van naar schatting 1 op de 10 gevallen van moedersterfte. Veel mensen weten niet dat abortus legaal uitgevoerd kan worden door zorgverleners.

 

Ziekenhuis en kindertehuis

Ik probeer bevallingen mee te maken in het ziekenhuis als ik niet les geef, maar dan bevallen er net geen vrouwen. Wel zie ik hoe prenatale zorg wordt gegeven en ik ben onder de indruk. Alle vrouwen krijgen eerst een groepsvoorlichting, steeds over een ander thema zoals voeding, borstvoeding, tekenen van zwangerschapsvergiftiging en babyverzorging. Vrouwen houden zelf hun dossier bij zich en daarin wordt afgetikt welke voorlichting is gegeven en natuurlijk staan daarin alle zwangerschapscontroles.

Van collega’s in Nederland heb ik veel babykleertjes meegekregen. Die breng ik naar een kindertehuis in de buurt. De kinderen zijn gewend aan blanke vrijwilligsters uit Amerika en zijn niet bang. Integendeel: ze rennen op me af, vallen me in de armen en vragen om snoepjes.

 

Afscheid

De twee weken zijn veel te snel om en ik word uitgezwaaid alsof ik er twee jaar geweest ben. Volgend jaar wil ik terug naar ‘mijn dorp Mampong’. En als ik vertrek denk ik: ondanks alle cultuurverschillen is het beroep van verloskundige in wezen hetzelfde in Nederland als in Ghana. De motivatie om vrouwen te helpen gezond hun kind te krijgen, de verbazing over de kracht van vrouwen en de verwondering over nieuw leven – deze emoties delen alle verloskundigen in alle landen van deze wereld.

Geplaatst: 01-12-2010 15:35:23  |  Terug