Bronwasser.jpg

White Ribbon Alliantie 10 jaar!

White Ribbon actie bij BronwasserWoman op het Gelderlandplein in Amsterdam-Btv.

Zie Nieuws.

Waar mag de banner staan in de maand juni? Welke zaak of praktijk?

------

Het White Ribbon diner van 2018 in Lommerrijk te Rotterdam was een groot succes.

Ontvanger van de White Ribbon Award is: Professor Tarek Meguid, gynaecoloog

De zichtbaar verraste Tarek kreeg zijn award uit handen van Burgemeester Ahmed  Aboutaleb, lid van het Comité van  Aanbeveling van White Ribbon NL. Zie ook: Nieuws.

 

 

 

Bestuur White Ribbon NL

  • Marianne Sanders
  • Leonie Welling
  • Cor Zeeman
 
bestuur.jpg

Bestuur White Ribbon NL

Voorzitter en secretaris: Marianne Sanders

Marianne is het aanspreekpunt van White Ribbon NL. Ze houdt het overzicht van alle acties en geeft leiding aan het bestuur.

Penningmeester: Cor Zeeman

Cor zorgt ervoor dat White Ribbon NL financieel gezond blijft! Coördineert de bestellingen.

Algemeen bestuurslid: Leonie Welling

Leonie coacht waar ze kan, is vliegende keep en een bron van ideeën. 

Actieve vrienden : Dr. Ank de Jonge, Patricia Titulaer, Prof. Kitty Bloemenkamp, Ariëtte van der Feen, Dr. Natascha Deguelle, Marianne van Hasselt, Wil van Veen.

 

In het algemeen werkt het bestuur samen met de actieve vrienden om acties en evenementen te bedenken en te realiseren. 

 
Globe.jpe

Waarin verschilt White Ribbon van andere organisaties?

De White Ribbon Alliantie is uniek in de wereld!

  • We zetten ons in voor bewustwording rondom Veilig Moederschap.
  • We geven informatie middels onze website.
  • We inspireren vrienden om zélf in actie te komen.
  • We zijn een internationale organisatie met Vrienden in 155 landen.
  • Iedereen kan (kosteloos) Vriend worden en zich zo uitspreken tegen moedersterfte.
 
Sustainable goals.jpg

Waarom is White Ribbon nodig?

Het is een verschrikkelijke paradox dat vrouwen overlijden terwijl ze leven doorgeven.

Elke twee minuten sterft er wereldwijd een vrouw aan complicaties bij zwangerschap of geboorte, 800 vrouwen per dag. Dit zijn jaarlijks 287.000 vrouwen; 99% van hen overlijdt in een ontwikkelingsland. In veel gevallen sterft hun ongeboren of pasgeboren kind ook. Het hoeft geen betoog dat moedersterfte een enorme impact heeft op het gezin. Op langere termijn is moedersterfte dan ook een oorzaak voor kindersterfte en heeft het grote financiële en maatschappelijke consequenties.

Het goede (en tegelijkertijd ook tragische) nieuws is dat deze sterfgevallen vaak, in zelfs 90% van de gevallen, voorkómen hadden kunnen worden. Een betere toegang tot gezondheidszorg en medicijnen en véél meer goed opgeleide professionals maken een wereld van verschil.

Het lot van deze kwetsbare zwangere en barende vrouwen heeft terecht de aandacht gekregen van de internationale gemeenschap en weerklinkt in de Millennium Doelstellingen Declaratie die ondertekend werd door 149 wereldleiders in het jaar 2000. In 2015 zou de moedersterfte drastisch gedaald moeten zijn in vergelijking met 1990. De sterfte moest met 75% verminderd zijn t.o.v. 1990.

Aangezien deze en vele andere doelstellingen niet zijn gehaald, zijn er sinds augustus 2015 de zogenaamde Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen: Sustainable Development Goals. (SDG's) het betreft een reeks doelstellingen voor toekomstige internationale ontwikkeling. Er zijn 17 doelstellingen en 169 specifieke doelen voor die doelstellingen.

De eerste drie doelstellingen:

1.  Geen armoede

2.  Geen honger

3.  Goede gezondheid.

 

 

Quotes van

  • Ban Ki Moon
  • Prof. Dr. G.J. Kloosterman
 

Stellingen rond en over Moedersterfte

Ban Ki-Moon, Secretary General UN, 2009
Equality for women is progress for all.
Maternal and newborn deaths “cost“ the world 15 billion dollars a year in lost productivity. There is no better investment than safe-guarding the lives of mothers.
The U.N. might not be the most luxurious place to work, but it certainly is one of the most important places in the world.

Prof. Dr. G.J. Kloosterman, gynaecoloog, Vrouwenkliniek, lezing mei 1982, Universiteit van Amsterdam.
"Als verloskunde crisis-georiënteerd wordt en de thuisbevalling een onmogelijkheid, wanneer daarbij de gynaecoloog verkondigt dat alleen hij/zij een gunstige uitkomst van een zwangerschap kan garanderen, dan worden de aanstaande ouders in een staat van angst gebracht, een staat die zeer ongunstig is voor een goed resultaat.
Op deze manier wordt een selffulfilling prophecy gestart, die aanleiding geeft tot een steeds stijgend aantal storingen, zodat op deze manier het zelfrespect en de zelfredzaamheid van aanstaande en jonge moeders wordt ondermijnd; het zodoende medicaliseren van de bevalling zal bijdragen tot het idee dat zwangerschap een ziekte is en de bevalling een operatie. "